Jak w Niemczech miecznicy z Solingen lub Passawy słynęli z wyrobu znakomitych mieczy i rapierów, tak w Polsce podobną sławą cieszyli się majstrowie z Krakowa, Warszawy i innych miast, którzy wykuwali doskonałe szable i pałasze będące nieodłączną bronią polskiego szlachcica w XVII i XVIII wieku. Polska szabla zasłynęła szczególnie w bitwach toczonych z Turkami i Tatarami w XVII wieku oraz w wojnach okresu napoleońskiego.

       Tradycja wyrobu dobrych szabel, ręcznie kutych dawnymi sposobami, trwa w Polsce do dziś. Nie są to już wprawdzie szable bojowe, ale broń służąca do dekoracji ścian w domach kultywujących dawne obyczaje. Szable te są też często pięknymi i cenionymi upominkami lub honorowymi nagrodami.

      Jednym z polskich mistrzów kujących szable jest Bogdan Kuś prowadzący swój warsztat na przedmieściu Warszawy. Pod jego młotem, cyzelerskim dłutem i rylcem powstają egzemplarze broni polskiej, niemieckiej, francuskiej czy też rosyjskiej. Bogdan Kuś wzory dla swoich wyrobów czerpie ze zbiorów najbogatszego polskiego muzeum broni jakim jest Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Szable, szpady i kordelasy myśliwskie (Hirschfänger) Bogdana Kuś znane są kolekcjonerom i miłośnikom dawnej broni nie tylko w Polsce ale również w Niemczech, Szwecji, Austrii, Czechach i Słowacji. W wielu filmach historycznych w Polsce i za granicą służyły doskonałe kopie broni siecznej wykonane w warszawskim warsztacie Bogdana Kuś.

        Przedstawiając wybór niektórych wzorów broni siecznej z tego warsztatu, podkreślamy, że każdy egzemplarz noszący stempel: „B.KUŚ WARSZAWA” to broń ręcznie wykuta i indywidualnie wykonana, o najwyższych walorach rzemiosła artystycznego.